WE WSPÓŁCZESNEJ WYMOWIE

W tym właśnie związku można o tym przypomnieć: jeżeli we współczesnej polskiej wymowie samogłoski nosowej o szerzy się wymowa, w której w końcowej fazie arty­kulacji tej samogłoski daje się słyszeć element u, znaczy to, że w stereo­typie dynamicznym g (będącym również pewną idee latente, pewnym ty­pem układu ruchów artykulacyjnych języka, warg i podniebienia mięk­kiego) zaczynają zachodzić zmiany w układzie tych ruchów, zaokrągle­nie wargowe w towarzyszącym mu wznoszeniem się tylnej części języka cofaniem się podniebienia miękkiego ku tylnej ścianie gardzieli zaczyna się aktualizować z większą intensywnością, a więc i częściej niż dawniej, a jeżeli częściej, to znaczy, że może podlegać badaniu ilościowemu. Koń­cową fazą tego procesu może być zanik nosowego g w wygłosie wyrazów polskich i zastąpienie go dyftongiem -ou (co jest regułą w języku czeskim).

Cześć! Witaj na mojej stronie! Znajdziesz tutaj wiele artykułów o modzie ponieważ jest ona moją wielką pasją. Co jakiś czas pojawią się też artykuły o dbaniu o urodę i najnowszych trendach w stylizacji paznokci. Zapraszam do lektury i komentowania!
Wszelkie prawa zastrzeżone (C)